Amsterdam: Een krijger klaagt niet, geeft niet op en heeft geduld. In zijn debuutprogramma staat Samba Schutte tegenover een leeuw. Dat is het moment om erachter te komen of hij de geest van de ware krijger bezit.

Vorig jaar won Samba Schutte de jury- en publieksprijs van het Leids Cabaret Festival met zijn intelligente verdediging van de multiculturele samenleving. Hij is daar zelf een prachtig voorbeeld van: in zijn voor- en achternaam herkennen we zijn Mauritaanse moeder en Nederlandse vader; hij is opgegroeid in Ethiopie en aan de Theaterschool opgeleid in Nederland; hij voelt zich islamiet en christen.

Schutte is een plezierige, muzikale verhalenverteller. Over hoe hij in Ethiopie op de hoogte bleef van de Nederlandse cultuur, over inburgeringscursussen, en vooral over de reis naar zijn geboorteland Mauritanie.

Op een berg met uitzicht over de savanne, in de totale stilte, slechts verstoord door het tikken van het Wilhelmus met zijn vingers tegen zijn keel, valt bij hem alles op zijn plek. Na een woeste, indrukwekkende stokkendans dringt zijn maatschappelijke positie tot hem door.

Het is wonderlijk hoe Schutte een onstuimige voorstelling kan maken waar toch heel veel rust van uitgaat. Hij doet geen overdreven poging zijn publiek te overtuigen, maar daardoor geloof je elk woord van deze nieuwe, fascinerende theaterverschijning.