'Hakili Jambar' door Samba Schutte. Gezien op 4/12/2007 in De Muzeval, Emmen. Beoordeling 4/5 sterren

Omdat er veel te lachen valt staat Samba Schutte in de catalogus als cabaretier. En wat de lacht betreft, die forceert hij niet. Die borrelt met authentieke logica op uit de mededelingen die hij rangschikt in een meeslepend optreden. In de eerste plaats is hij een verteller van verhalen, de met jury- en de publieksprijs toegeruste winnaar van het Leids Cabaretfestival van 2006, afgestudeerd aan de Theaterschool van Utrecht. Wat is zijn achtergrond? Hij is de 25^e jarige zoon van een Nederlandse ontwikkelingswerker uit Medemblik, die in het Afrikaanse land Mauritanië zijn vrouw vond en later naar Ethiopië verhuisde. Daar groeide Samba Schutte op en in 2001 kwam hij naar Nederland, een land dat hij kende van video's van domme tv-programma's... Moet je dit allemaal weten? Welzeker, want op de contrasten tussen twee werelden en twee culturen bouwt hij het programma ‘Hakili Jambar', het geen staat voor De Geest van een Krijger.

‘Wees de krijger die je bent,' hield zijn opa hem voor. Dat is de draad waar Schutte zijn voorstelling aan monteert als een basis voor gebeurtenissen en ervaringen. Of hij ze hier en daar heeft bijgekleurd maakt me geen moer uit. Zijn humor, gevoel voor wat werkt in het theater, de expressie van zijn voordracht, zijn soepele mimiek en de magische manier waarop hij een zaal(in)pakt stempelen hem tot een van de beloften van deze tijd. Hij kijkt fier, soms met wrange ironie naar beide samenlevingen. En ook als hij ‘onze' verjaardagscultus aanstipt, de auditie voor de theateropleiding of de bespottelijke vragen van de inburgeringscursus vervalt hij niet in een vette aanzet van ontmoedigend onbegrip. Godzijdank is hij niet tevreden met een gemakzuchtige inventarisatie van de verschilpunten. Daar staat een krachtige persoonlijkheid, een gekleurde man op blote voeten die later op de avond klompen aantrekt en dan niet eens een clownesk figuur slaat...

Samba Schutte maakt een in zijn genre bijzonder eerste programma. Al is de aanloop naar de climax een beetje prekerig.