Volgens een advies van de Raad van State kunnen mensen met een Nederlands passpoort niet worden verplicht een inburgeringscursus te volgen, maar de nieuwe inburgeringswet van minister Verdonk stelt dat niet alleen nieuwkomers maar ook sommige ‘oudkomers' moeten slagen voor een inburgeringsexamen.

Ik begrijp waarom je een Pakistaanse immigrant wilt leren dat we in Holland aan de rechterkant van de weg rijden, dat wildplassen niet een ‘way of life' is en dat we geen heilige festivals houden voor koeien. Maar ook al weet men dat een inburgeringscursus niet voor alle oudkomers zinvol is, moet dat onderscheid duidelijker worden gemaakt. Wie heeft zo'n cursus nou echt nodig?

Ik heb altijd een Nederlands passpoort gehad, maar voelde me ook als oudkomer behandeld. In mijn eerste pogingen om een baan te vinden bleek alles oké te zijn totdat ze mijn geboorteplaats lazen: "Nouakchott?? Eh... we bellen je wel, meneer Schutte." Van Burgerzaken moest ik een cursus volgen, ook al sprak ik Nederlands. Ik had nooit in Nederland gewoond dus moest ik leren wat het was om Nederlander te zijn, hoewel ik niet tot een etnische minderheid behoorde. En het is vrij verwarrend hoor, als je tussen een Abdullah al Hadj of een Tanja Rabinostojanovic zit terwijl jij ‘Schutte' heet, en dat je aan het leren bent wat een ‘echte Nederlander' doet als zijn buurvrouw jarig is, maar hem of haar niet uitnodigt.

Als je een Nederlands passpoort hebt, ben je wat mij betreft Nederlander, en geeft het niet waar je vandaan komt. Dat hoeft niet bewezen te worden door een verplichte examen. Oudkomers hebben inzichten en ervaringen die een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving. Waarom deze mensen laten vergeten wie ze zijn en door ze in iets ‘typisch Nederlands' te laten veranderen? De kracht van Holland is zijn rijke culturele diversiteit. Luister naar het advies van de Raad van State beste Rita, en laat niemand met een Nederlands passpoort zich inburgeren: nieuw of oud.