"Het is niet eerlijk!" klaagt mijn collega Tamara. Zij is weer afgewezen voor een auditie. "It's just ‘cause I'm black," zegt ze. Er schuilt enige waarheid in haar sarcastische opmerking.

Onze maatschappij is gevuld met allerlei kleuren en klanken, maar op televisie wordt deze realiteit niet voldoende vertegenwoordigd. Laten we eerlijk zijn: in tv-shows, het nieuws, series, reclames en films is de cast voor het merendeel ‘volbloed' Nederlands.

Dat terwijl het uitdagend is om een handvol allochtone acteurs te benoemen. Als performer begrijp ik de frustratie van Tamara en andere getalenteerde allochtone acteurs. Zij werken keihard om de showbizz-wereld te bereiken, maar voelen dat ze geen eerlijke kans krijgen.

Mijn eigen probleem was de taal. Als professionele acteur op de Nederlandse buis verwacht men dat je Algemeen Beschaafd Nederlands spreekt. Geen twijfels over of het nou ‘een klemtoon verkeerd neerleggen of neerzetten' is, of als je klemtoon of klemtoon zegt. Tijdens mijn eerste auditie zei de casting-vrouw: "Oké, ten eerste is het DE auto, en ten tweede ben je veel te fysiek." Zelfs je acteerstijl moet binnen de ‘norm' passen.

Als allochtone entertainer word je vaak geassocieerd met ‘multiculturaliteit', en wordt er van jou verwacht dat je het daar over zult hebben. Ik ken een islamitische comedian die niets anders doet dan grapjes maken over geiten en terroristen. Waarom? Omdat dit is wat ‘verkoopt' en ‘klopt': en tenzij het verkoopt komt het niet binnen. We zouden het allemaal wat raar vinden als we een vaste acteur in Goede Tijden Slechte Tijden zagen spelen die Moktar Ochienga'adombolo heette. Het past niet in het verwachtingspatroon.

Getalenteerde mensen verdienen een eerlijke kans. Als we ze eerst moeten veranderen volgens de ‘norm', vertegenwoordigd dat dan Nederland zoals het vandaag is? Waarom laten we het niet zien zoals het echt is? Dat zou meer kijkers trekken omdat meer mensen zich zouden herkennen in wat ze zien, in plaats van dat ze zich gedistantieerd voelen omdat wat zij zien zich maar op een bepaalde doelgroep en werkelijkheid richt. Geen voorrang voor perfecte gezichten, lichamen of accenten: gewoon de real deal!